Rond de klok van half negen, net het station van Haarlem uitgereden. De rust daalt langzaam neer in de wagon van de dubbeldekker trein nummer 7444.
Ik hoor vanuit de verte beangstigende geluiden en mijn gevoel wordt snel bevestigd. Een wat slonzige zwerver staat in de deuropening van de trein. Bewapend met een gitaar met een gebroken snaar. ?Dag lieve mensen? bralt hij met een verwarde blik in zijn ogen. Verschrikt kijken de treinreizigers op als ree?n in de koplamp van een 16-wieler. De zwerver begint zijn gitaar te stemmen aan de hand van zijn valse stem. Snel duikt het merendeel van de wagon in zijn binnenzak om met een draaiende duim beweging zijn ipod harde te zetten. De man is klaar met stemmen en begint aan zijn reis naar de andere kant van de wagon. Al brallend en raggend slentert hij over het middenpad. De verstandige kijken gebiologeerd het duister in met een iPod op maximaal volume. Mensen die het niet kunnen laten om toch naar het leed te kijken, je weet wel, ramp toerisme, wordt snel afgestraft door een extra lange solo aan hun voeten. Hij is mij net voorbij maar het geluid wordt maar niet zachter. Ik kijk om, en een mevrouw vind het blijkbaar nodig deze man te belonen voor zijn 1 minuut optreden van pure ergernis. De man neemt het geld in ontvangst en speelt nog eens een extra lange solo op zijn knie?n (of hij elegant wilde zijn of dat hij gewoon te dronken was om zo lang te blijven staan was even onduidelijk). Het is net als dat je duiven op de dam een stukje brood geeft, je geeft 1 duif een stukje brood, en voordat je het weet ben je bedekt in duiven en zit Amsterdam weer met een duiven overschot die ze moeten vangen en vergassen.
Wilt u dat de NS straks zwervers moet vergassen? Nee? Nou, geef ze dan alstublieft geen geld, blijven ze ook weg. (ze rijden overigens nog zwart ook, dus het zijn nog criminelen ook). ~~~Rik